Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

Φοβάμαι πιο πολύ εμενα



Δεν σε πλησιάζω, όχι γιατί δεν μπορώ να σε κερδίσω, αλλά γιατί ακόμη δεν έχω ξεκαθαρίσει τα θέλω μου. Κάθισα σκυφτός στην άκρη του βράχου. Ένας μανιασμένος ωκεανός μέσα μου και όλη η ζωή μου ενα ακροτήρι αυτοκτονίας. Έφτασα τόσες φορές στο χείλος του γκρεμού. Τι άντρας! Μόνο οι δειλοί σκέφτονται την αυτοκτονία! Συνεχίζω προς το κενό μου. Φοβάμαι, μα πάντα συνεχίζω. Σε σκέφτομαι συχνά. Είσαι το λιμάνι που ονειρεύομαι και από σένα παίρνω δύναμη κι αντέχω. Αλλά δε θα έρθω απόψε στα σεντόνια σου. Θα τα λερώσω με ματωμένες υποσχέσεις και μισόλογα της στιγμής. Άσε με να με βρω. Για να βρω εσένα πρέπει πρώτα να βρω τον εαυτό μου. Δε φοβάμαι την επαφή, ούτε τις απαιτήσεις. Πιο πολύ φοβάμαι εμένα. Μηπως και χαλάσω την εικόνα σου.Μήπως και σε παρασύρω στην πτώση μου. Μήπως και σου κλεψω όλο το φως σου!

16 σχόλια:

  1. Για να βρω εσένα, πρέπει πρώτα να βρω εμένα!

    Η πιο ειλικρινής μαρτυρία μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ερωτικής επαφής... και ειπωμένη από το στόμα ενός άντρα έχει μεγαλύτερη βαρύτητα, γιατί η κοινωνία τον σπρώχνει να αρπάξει την ευκαιρία ακομη κι αν δεν είναι έτοιμος με την πεποίθηση ότι σαν άντρας αποκλείεται να αποτύχει... Αντρική εμμονή.. ίσως παιδιάστικη νοοτροπία...

    Κι όμως αυτή η χρονική καθυστέρηση που θέτεις με συγκινεί!...

    Τα φιλιά μου... συγκινήσεις στο χείλος του γκρεμού σου!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Μόνο οι δειλοί σκέφτονται την αυτοκτονία!"
    γράφεις, φόβε.
    "Μόνο οι δειλοί περιορίζουν τις σκέψεις τους..."
    θα έλεγα εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. είναι πολύ δυνατή και ιερή τούτη η στιγμή και δεν ξέρω αν χωράνε τα λόγια... έχει δίκιο η Κάκια αλλά και η Γκούφη σημείωσε κάτι σπουδαίο... το μόνο που θα είχα να πω είναι, έχεις κι εσύ φως... μην το αγνοείς, μην το πνίγεις... δώστου το χώρο του... άνοιξέ του έναν ορίζοντα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. kakia_p, ο χρόνος δίνει τα μεγαλυτερα μαθήματα. Το παιδί μεγαλώνοντας γίνεται άντρας, όχι μέσα από τη μίμηση, αλλα μέσα από την παρατήρηση και την υπομονή. Το ουσιώδες κρύβεται στην καρτερικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. goofyMAGOUFH , και η αυτοκτονία ειναι ένας περιορισμός. Περιορισμός της ζωής. Η ζωή είναι το περίβλημα της σκέψης, άρα λέμε το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια. Καλως ήρθες στους φόβους μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. nimertis , όταν θολώσει το βλέμμα το νιώθεις. Τότε δε μένει παρά να ζητήσεις χρόνο να καθαρίσεις την ψυχή σου από τους φόβους και να επανέλθεις. Πρέπει να σεβαστείς τον άλλο και να μην τον επιβαρύνεις με ανασφάλειες και ενοχές. Ζητώντας χρόνο επιδιώκεις αμοιβαίο σεβασμο. Αν αντέχει θα σε δεχτεί ότανθα είσαι έτοιμος. Και αν αξίζει όντως θα σε περιμένει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φόβε,θέλω να σου πω ότι το Φως δεν κλέβεται. Το Φως είναι κυριαρχικό από τη στιγμή που υπάρχει στα μάτια και στη σκέψη κάποιου. Δεν μπορείς παρά να φωτίζεσαι απ αυτό. Κι αν φωτίζονται οι φόβοι σου, Φόβε, μικραίνουν. Έχεις δίκιο που λές οτι πρέπει πρώτα να βρεις εσένα. Αν δεν συναντήσεις εσένα δεν μπορείς να συναντήσεις κανέναν άλλον.
    Έχεις θάρρος όμως. Έχεις θάρρος αρκετό με το ν αυτοπροσδιορίζεσαι προβάλλοντας το φόβο σου. Είναι το πρώτο βήμα για να τον νικήσεις!
    Η γνώση όσο προχωράει εκμηδενίζει το φόβο. Η Αγάπη τον πετάει έξω από το παράθυρο! Αλλά η Αγάπη σε προϋποθέτει ολόκληρο- όχι κατακερματισμένο.. Και Αξίζει, να παλέψεις με τους φόβους σου, αξίζει η Αγάπη όσο κι αν κοστίζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κάποιος, για μένα...
    βιώνω το ίδιο και διαβάζοντάς σε κοιτώ και μέσα στην ψυχή εκείνου, σε ευχαριστώ, είσαι πόρτα που μου ανοίγεται όταν εκείνος δε μιλά, όταν δεν έρχεται...τώρα ξέρω,
    τώρα θα περιμένω.
    Και είμαι σίγουρη πως εκείνη θα κάνει το ίδιο για σένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. αλήθεια! ποιός θα την ερμηνεύσει όταν μέσα στην ψυχή μας γίνονται εκρήξεις, φωτιά, πόλεμος! ποιός θα πει τί πρέπει?? ποιός θα πάρει την ευθύνη! δεν ξέρω ... άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και λαβύρινθος ο έρωτας, ίσως μόνο το φως του φεγγαριού μπορεί να φωτίσει τις σκοτεινές γωνιές και να δώσει μια βοήθεια! την καληνύχτα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φόβε,
    Έλα κι από εδώ να παίξουμε
    http://anemondixtia.blogspot.com/2010/09/blog-post.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Η μαγεία δε φοβάται την προσέγγιση. Θα έλεγα ότι έτσι γεννιέται. Από την πιθανότητα αποτυχίας που μέσα σου την μετατρέπεις σε πιθανότητα συνύπαρξης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ρεγγίνα, γι'αυτό είμαι ψάχνουμε τον εαυτό μας. Για να βρούμε την αγάπη. Να την αγγίξουμε χωρίς χρέη στους φόβους μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Sweet Truth όλοι κάποια στιγμή περνάμε από τον ίδιο σταθμό. Το τρένο της ζωής ακολουθεί κοινό δρομολόγιο. Αν εγώ συνάντησα εκείνον, μπορεί κάποια στιγμή να με βοηθήσεις κι εσύ που θα συναντήσεις εκείνη και τον τρόπο που σκέφτεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. silena ίσως τα γράμματα που ξέρουμε είναι λίγα για να κάνουμε μεταφράσεις. Χρειάζεται να ψάξουμε νέους κώδικες. Αν σκεφτώ λίγο. Θα έλεγα ότι οι ποιητές μποπρούν. Το καταλαβαίνεις κι εσύ. Είσαι ποιήτρια και κάποια θέματα τα ερμηνεύεις περισσότερο, φτάνοντας στην ουσία τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αναϊς δεν μας φτάνει που παίζουμε με τη ζωή; Αν βρω χρόνο το υπόσχομαι να περάσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Γουίκα όλη μου η ζωή μία προσπάθεια. Από μικρός μου έλεγαν ότι εκεί κρύβεται η ουσία, μα καποιες φορές ουσία δε βλέπω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή