Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

Η γιορτή της



Μικρός της είπα: Σε ευχαριστώ που με γέννησες.
Ήρθαν στιγμές που φώναξα: Μάνα, γιατί με γέννησες;

Μεγαλώνω και  όταν την ψάχνω γίνομαι παιδί και σκέφτομαι: Σε ευχαριστώ που υπήρξες και υπήρξα κι εγώ.

8 σχόλια:

  1. αληθινό κι υπέροχο :) καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. όσο και αν είμαι, είναι η μάνα μου... όσο και αν είμαι, είμαι το παιδάκι της...

    γι' αυτές που είναι μαζί μας, γι' αυτές που έχουν ταξιδέψει, για όλες τις μανάδες του κόσμου χρόνια τους πολλά!

    καλό βράδυ φόβε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο γιος 60 χρονών. Η μητέρα πέθανε στα 83.
    Ο γιος έκλεισε την ελεγεία λέγοντας:

    Δεν κλαίω απλά γιατί πέθανε η Μητέρα μου...

    μα κλαίω γιατί πέθανε ο τελευταίος Άνθρωπος για τον οποίο ήμουν ...παιδί...


    φιλιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και η φωτογραφία Φόβε μου μα και το επίγραμμα με βρίσκει κατάστηθα!
    Αλλά της Κάκιας το σχόλιο, με ράγισε εντελώς!
    Αν το σκεφτείς καλά καλά με το μέσα μυαλό, και μετά με τη μέσα καρδιά, θα δεις οτι αυτό το Στοιχείο είναι Καθοριστικό..
    'Ετσι είναι όμως και δεν γίνεται αλλιώς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μπράβο στη μανούλα σου που έκανε τόσο καλό παιδάκι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα χαιρόμουν να ήταν εδώ να διάβαζε όσα σχόλια γράφτηκαν για εκείνη. Σας ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όσο και αν μας κάνει εντύπωση, ο κόσμος αυτός μας έχει συστηθεί και με χειραψίες ευγενικές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έπρεπε να το μοιραστώ με τη μάνα μου ... Πολυ όμορφο

    ΑπάντησηΔιαγραφή