Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Εσύ



Είχα γεμίσει τα ξενύχτια μου με σένα
τώρα εσύ γέμισες ξενιτιές.

8 σχόλια:

  1. Πας και βρίσκεις τις ξεινιτιές για να γεμίσετε μαζί τα ξενύχτια...αλλά μάλλον εδώ το παραμύθι του φόβου συνεχίζεται..στο δικό μου εξολοθρεύτηκε.

    μια ταπεινή κυριακάτικη καλημέρα

    υ.γ. τον βίωσα τον φόβο και ξέρω,θα'ρθει και αυτού η ώρα ,μην ανησυχείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο πολύ μου μοιάζουν αυτές οι λέξεις...
    Αυτά τα συναισθήματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. φοβάμαι μήπως ο τόπος αλλού, γίνει τόπος δικός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νύχτα
    Ξενιτιά
    Γυναίκα

    κοινός παρονομαστής...που διαιρεί τον Αντρα....σε συνιστώσες Χαμένου και Ιδανικού Εαυτού....

    Σε φιλω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ξενύχτια! Ξενιτιές!
    τι παραπάνω
    από τον αδιαίρετο
    έρωτα
    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η ξενιτιά φέρνει δημιουργία...
    Σκέψη προηγούμενων μηνών!
    Δεν είναι τυχαίο που οι καλλιτέχνες τα μεγαλύτερα τους έργα τα έχουν δημιουργήσει σε μια ανάλογη ψυχολογική κατάσταση σαν αυτή που περιγράφεις!

    Καλημέρα φόβε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. heprincessandtheowl ελπίζω σε καλοκαιρίες και συναπάντημα, ακόμα.


    Μαρια Νικολαου όλοι έχουμε ζήσει ξενιτεμένες ξενυχτιές. Και ο φόβος όλων είναι η απώλεια.

    ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ πιο πολύ φοβάμαι μην με συνηθίσουν, παρά μην τις συνηθίσω εγώ.


    ~reflection~ διαιρέθηκα!


    Γουΐκα τόσο καιρό προσπαθώ να ξεφύγω της μοίρας του. Να τον τετραγωνοποιήσω. Όμως τόσο μου αντιστέκεται!


    ποιώ-ελένη που διαιρεί εμάς όπως είπε η reflection


    roundel αποποιούμαι τη δημιουργία. Θέλω μόνο να ζήσω. Μαζί της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή