Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Εκείνη



Όσες πόθησα, τις άγγιξα. Έγραψα πάνω τους φωτιές. Άφησαν ενθύμια από γόβες, αρώματα, εσώρουχα. Κυκλοφορούσε πολύς κόσμος εδώ. Κυκλοφορούσα  κι εγώ,  μονός και ζυγός, σε κάθε περίπτωση, με κάθε περίπτωση. Στα 40 αλλάζεις. (κάθε μέρα αλλάζεις,  μα δεν το βλεπα)

Αν ακόμη πραγματοποιούνται οι ευχές της πρωτοχρονιάς, προκαταβολικά καταθέτω:
ας εμφανιστεί εκείνη που θα με μαζέψει από τους δρόμους της νυχτερινής Αθήνας, από τα άσκοπα ξενύχτια, από τις σπατάλες, από το τίποτε που ζω με μεγαλοπρέπεια τόσα χρόνια. 






2 σχόλια:

  1. "Όσες πόθησα, τις άγγιξα. Έγραψα πάνω τους φωτιές."

    Ο πόθος που εξαργύρωσες άγγιξε εσένα; Το σεντούκι των αναμνήσεων γεμάτο...άραγε τη πόρτα της ψυχής μας την ανοίγουμε; Εύχομαι η ευχή σου να βρει καταφύγιο στο 2013
    ...συνήθως οι σιωπές κάνουν πιο μεγάλο θόρυβο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ει φόβε που είσαι;;;;

    Τόσο καιρό ακούω τις σιωπές σου, μα δε νομίζεις πως ήρθε η ώρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή