Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Αντιήρωας



Δεν γεννήθηκα άτρωτος. Κομματιάζομαι. Πονάω. Με γαλουχίσανε όμως άγρια. Να μοιάζω φονιάς. Να δείχνω ανίκητος. Το χέρι μου να γράφει σταθερά και τις πιο βαριές ποινές. Ποινή απόλυσης, χωρισμού. Τόσα χρόνια μου κλέβουν τη ζωή μου. Οι άλλοι. Οι ανώτεροι. Οι ήρωες. Οι κάλπικοι ήρωες των υψηλών θέσεων. Κι εσύ. Από την υψηλή θέση της καρδιάς μου. Σακατεμένος σούπερ ήρωας, γυρίζω από τις σελίδες ενός κόμικ. Μπαίνω στο σπίτι μου. Μισός. με μία απόλυση κι έναν χωρισμό διαβατήρια για να πάω παρακάτω. Το επόμενο τεύχος της ζωής μου θα μιλά για έναν αντιήρωα. Εμένα. Τον αληθινό.

Μη με διαβάσεις.
Πονάει.

11 σχόλια:

  1. και βέβαια θα σε διαβάσω!

    τα μεταποιημένα κουρέλια της ψυχής σου... αυτά που με ρούχα ατρόμητου μοιάζουν... βίαια θα στα βγάλω...

    ποθώντας στου "σπιτιού" σου το γυμνό να χωθώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι η Εποχή των ΑντιΗρώων αυτη....

    Τα ποιήματα τα επικά ξόδεψαν μελάνι για Ήρωες που τελικά εδραιώθηκαν σε Θέσεις Εξουσίας...
    πού είναι ο Άγνωστος Στρατιώτης?..

    Ίσως να είσαι εσυ.....

    να μ'αγαπας...
    χωρίς τις τιμές τους..
    τα λόγια τα θεατρικά....

    Να μ'αγαπας...
    εμενα..
    τον αντιΉρωα.....

    όταν έρθεις θα είμαι έτοιμη να Διαβάσω τη σκιά της κάθε λέξης σου......
    και με διαβατήριο τους αποχωρισμούς του παρελθοντος ένα Μέλλον θα ανοίξει την Πόρτα του.....

    Υπόσχεση....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Aντε καλέ μη μου στεναχωριέσαι, είδες που είμαστε πολλοί;
    Σε φιλώ για το ωραίο κείμενο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ακριβώς αυτό, διαβατήρια για να πας παρακάτω...
    Ωστόσο πονάει το ξέρω, κάνε τον πόνο βάρκα και πλεύσε στ' ανοιχτά κάπου εκεί στο πουθενά θα σε περιμένω, με ένα ήλιο στο χέρι...

    Όσο για το κεφάλαιο του αντιήρωα...θέλει κότσια φόβε μου να είσαι ο εαυτός σου, με όλο του το μεγαλείο!

    Την καληνύχτα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πόνος....κουρέλι και ταυτόχρονα ρούχο αυτοκρατορικό...πως γίνεται;

    Ή που θα μας μάθει ποιοι είμαστε ή που θα μας κάνει χειρότερους από αυτό που πραγματικά είμαστε!
    Μα είναι κομμάτι μας...και πρέπει τα κομμάτια μας να τα κρατάμε... με όποιο κόστος!

    Φόβε υπάρχει το παρακάτω .... ένα επόμενο ταξίδι ...αρκεί να μη φοβηθείς να το κάνεις ....

    Τα φιλιά μας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ένιωσα οικεία εδώ μέσα...
    Και λατρεύω και γω τα ψυχολογικά θρίλερ (που διάβασα στο προφίλ σου).
    Τι καλύτερο...

    Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όλη η αγωνία είναι γραμμένη στην τελευταία σελίδα. θα μείνω να διαβάσω το τέλος. Αν πιάσεις στο χέρι σου την ιστορία, δύσκολα την αφήνεις πριν τελειώσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν θα μπορούσα να μην έρθω, να μην σε διαβάσω...
    θλίβομαι τόσο και μόλις ξεκίνησαν όλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ η επαφή πάντα γυμνή προβάλλει, ακόμη κι αν μεσολαβούν τα φθαρμένα μας ρούχα.

    ~reflection~ κρατάω την υπόσχεση. Κράτησέ την κι εσύ.

    to alataki όσοι πολλοί, κι ακόμη δε φτάνουν. Το λένε τα τραγούδια που μιλούν ακόμη για μοναξιά.

    roundel αυτά τα κότσια μου έδωσαν στο χέρι σαν βώλους για να παίζω στις γειτονιές της ζωής. Μεγάλωσα πια κι ακόμη δεν έμαθα τους κανόνες του παιχνιδιού.

    Καπετάνισσα δε φοβάμαι τα ταξίδια, ούτε τον πόνο. Το κενό φοβάμαι που το κοιτώ στα μάτια μου κάποιες φορές μπρος στον καθρέφτη.

    Μαρια Νικολαου Βράδιασε μέχρι να έρθω. Όμως πέρασα όλο το σκοτεινό διάδρομο και ήρθα, αρκεί να είσαι ακόμη εδώ.

    Γουΐκα αν πιάσεις στο χέρι σου τη ζωή, δύσκολα την αφήνεις να τελειώσει!

    Sweet truth! θέλει κουράγιο και καρδιά για να μείνεις ως το τέλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. 'Κι εσύ. Από την υψηλή θέση της καρδιάς μου...' εκτός όλων των άλλων, μου άφησε μια πολύ όμορφη αίσθηση τούτη η φράση... έχει μια αρχοντική, γενναιόδωρη ματιά... φίλε Φόβε, κι εγώ θα σε διαβάζω κι ας πονάει... μια αντιηρωική καλησπέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή