Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Φόνος



Μη με ροκανίζεις. Αφού θα με αποτελειώσεις. Κάντο με μία κίνηση. Γιατί με εξαθλιώνεις λίγο λίγο; Δεν αντέχω έτσι. Δείξε λίγο έλεος στο σημείο που φτάσαμε. Μου τα πήρες όλα. Κι ακόμα σου δίνω. Κι ας λένε ότι η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της. Δεν έχω τίποτε άλλο. Κι ακόμα μου τρώς.
Δε μένω πια εδώ. Έγινα μετανάστης. Δεν μένω πια στην Ελλάδα. Μένω στο ...διαδίκτυο!

Φτωχός εγώ ή πιο φτωχή εσύ που τόσο σε αγάπησα;
Μικρή μεγάλη Ελλάδα! Αποτελείωσέ με, με μία κίνηση. Δείξε τουλάχιστον ότι κι εσύ λίγο μ'αγάπησες!

14 σχόλια:

  1. ο θρήνος και η επίκλησή σου, σχεδόν όλων μας είναι… και το αύριο –πιο αύριο;– ακόμα πιο ζοφερό…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι ακριβώς Εδώ, είναι που αρνούμαι να γλιστρήσω άλλο, και αρνούμαι να πεθάνεις!
    Είναι η στιγμή που αναδύεσαι από τις φλόγες κι ανασταίνεσαι..! Γιατί Το Θέλω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι απο εκείνες τις αγάπες τις μεγάλες που όλο δίνεις και ποτέ δε παίρνεις πίσω...
    Τραγικό αλλά αληθινό:)

    Γι'αυτό δεν έχω να πω κάτι θετικό, ούτε κάτι αισιόδοξο...

    Μπορώ όμως να σου αφήσω ένα μεγάλο χαμόγελο από εκείνα που σου αρέσουν! Δε ξέρω ίσως βοηθήσει...

    φιλί σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η απόλυτη κραυγή...
    Δεν φταίει εκείνη πίστεψέ με... Εμείς είμαστε υπεύθυνοι για όλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στη μεταναστευτική σου φυγή
    ακολουθούν κι οι αργοί φόνοι...

    Η αγαπη που γίνεται εφιάλτης
    και ούτε ο θύτης,ούτε το θύμα
    εχουν το θαρρος να φύγουν από αυτήν την ματωμενη σχέση...

    Κραυγη..συμφωνω με τη Μαρία..

    Σε φιλω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Geia exeis ena apo ta agaphmena m tragoudia gia titlo tou blog sou prwta ki ena apo tous megalyterous moy fobous.Deytero m aresei o tropos pou grafeis.btw sorry pou den grafw ellhnika alla eimai sto university moy kai den exei ellhnika to pc p eimai :(

    keep going.alla na skeftesai thetika kati pou den kanw pote egw.xxxx!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μία χώρα γεμάτη μαγεία, κατάντησε ζητιάνος. Τι άλλο να προσθέσω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η Ελλάδα είναι το θύμα, μαζί και ο λαός της, προτείνω ν' αποτελειώσουμε εμείς κάποιους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ κι όμως ελπίζουμε ακόμη.

    Ρεγγίνα Έτσι επιμένει να ζει ο Έλληνας. Εκεί που δεν τον περιμένει κανείς, εκείνος ανασταίνεται!

    Roundel κρατώ το χαμόγελο για να αντέχω να ψιθυρίζω Σιδηρόπουλο.

    Μαρια Νικολαου Εμείς είμαστε...εκείνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ~reflection~ αργά. Οι αργοί θάνατοι είναι οι πιο επώδυνοι.

    Little Fairy κάθε πρωί που ξυπνάς και κοιτάς την ανατολή σκέφτεσαι θετικά. Κι εσύ κι εγώ.


    Γουΐκα να κάνεις ένα μαγικό. Εσύ και όλοι μας.

    to alataki μου αρέσει η πρότασή σου κι ας θυμίζει τρομοκρατία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Η αλήθεια είναι πως ο φόβος φυλάει τα έρμα..αλλά τόση ερημιά και τόση επίκληση για το φάγωμα ...
    Ο φόβος έχει κόλαση αλλά ο παράδεισος είναι για όλους αρκει να ξεφοβηθούν,
    και εγώ κάνω τσάρκες ανάμεσα σε κόλαση και παράδεισο μαζί..αυτά έχει ο φόβος αλλά το διαδίκτυο λένε πως είναι ασφαλές και δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα ούτε ακόμα και τους εαυτούς μας αφου επικοινωνούμε άφοβα.

    καλώς σε βρήκα και καλό ξημέρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. theprincessandtheowl Καλως ήρθες. Φόβος υπάρχει παντού. Ακόμη και τη σκιά μας φοβόμαστε πιά, όταν τα βράδια περπατάμε στο αθόρυβο σπίτι, στον άδειο δρόμο, στο μπερδεμένο μυαλό μας για το αύριο που έρχεται δίκοπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μακάρι στ αλήθεια να ξερε πόσο τον αγάπησα και πόσο τον αγαπώ.
    Κατι που δεν θα τελειώσει ποτέ για μένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή