Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Δίκοπος



Όσες μ'αγάπησαν πόνεσαν από το πολύ ή το λίγο μου.
Ποτέ δεν υπήρξα στο ανάμεσα.
Παντα ήμουν αμετανόητα πολύς
ή πληγωμένα λίγος.

10 σχόλια:

  1. έτσι είναι. τα μεσοβέζικα δεν μας ταιριάζουν. η φωτογραφία σου εξαιρετική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανάμεσα στο πολύ και στο λίγο χώρεσαν όμως το ποτέ και το πάντα,έτσι είναι οι άκρες ..δυνατές και στα πολύ και στο λίγο για να βαστάνε τ'ανάμεσα...που είναι απόλυτα.

    καλό ξημέρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φράση κλισέ...
    "Η αγάπη πάντα πονάει!"
    Μπορεί να γίνει και αλλιώς όμως...
    Θέλω να το πιστεύω αυτό και ας μην το ζήσω ποτέ!

    Καλημέρα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τυχερες οι Γυναίκες, γιατί οι Άντρες είναι μόνο Δίκοποι...

    εμείς ΠολυΥπόστατες, χαραζουμε ανεξήτηλα από όποια πλευρά {Διάσταση} κι αν μας αγγίξει το Συναίσθημα...

    Σε φιλω...Δίκοπα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. σχετικό το πολύ και το λίγο... έχει να κάνει με την 'φορτο-ικανότητα' του καθενός... το λίγο καμιά φορά μπορεί να 'κάψει' εκείνον που το θεωρεί πολύ... όμως... όπως και να'χει, αλλιώς δεν γίνεται... καλησπέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κόπηκα πολλές φορές μέχρι θανάτου, όμως φέτος σκοπεύω να αναστηθώ. Καλό Πάσχα με μαγεία στην καρδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ κι όμως οι άγγελοι χορεύουν ανάμεσα στην σταύρωση και στην ανάσταση!

    theprincessandtheowl η γυναίκα μπορεί να γνωρίζει τι κρύβεται ανάμεσα. Ο άντρας είναι απόλυτος. Όταν είναι πολύς είναι πολύς. Όταν είναι λίγος είναι λίγος και δεν μπορεί να αλλάξει εύκολα τη δοσολογία του.

    Roundel Εγώ σου εύχομαι να το ζήσεις με όλο το πολύ και όλο το λίγο του.

    ~reflection~ διστάζω και φοβάμαι να αγγίξω τη γυναίκα. Είναι αλήθεια ότι με μάτωσε κι αυτή, όπως κι αν την άγγιξα.

    nimertis δύσκολα ταυτίζονται τα δύο άκρα όση υποκειμενικότητα κι αν επιστρατέψουμε. Όταν είσαι λίγος το αισθάνεσαι κι εσύ και ο άλλος που σε εισράττει. Συνήθως ο φόβος του πόνου δε μας αφήνει να δόσουμε πολύ. Όταν ξεπεράσουμε αυτό το σημείο ελευθερώνουμε την φορτο-ικανότητα της προσφοράς μας. Μέχρι να πληγωθούμε ξανά και να συρρικνοθούμε εκ νέου.


    Γουΐκα μακάρι να αναστενόταν από επιλογή του ο κάθε σταυρωμένος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Οι λέξεις αυτές είναι για μένα... Τις κρατώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μαρια Νικολαου θα ήθελα να χαρίσω λίγη χαρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή